Tijdens de voorbije week was ik met mijn zoontjes in Londen en automatisch kwamen de herinneringen terug aan wat de mooiste wedstrijd is waaraan ik ooit heb deelgenomen: de marathon van deze prachtige stad.

De marathon van Londen, die elk jaar begin april plaatsvindt, is dusdanig populair dat de Britten zich niet zomaar kunnen inschrijven en één van de 35 000 borstnummers bemachtigen. Eerst moeten zij deelnemen aan een of andere loterij en pas na uitgeloot te zijn, kunnen zij deelnemen. Voor de buitenlandse deelnemers wordt een contingent borstnummers gereserveerd die dan – misschien jammer genoeg – via touroperators worden verspreid. Zo heeft voor ons land TQ3 (dat nu een andere naam heeft, geloof ik) een monopolie op een 80-tal borstnummers. Via TQ3 heb ik dan in 2003 deelgenomen aan de marathon van Londen (en uiteindelijk viel de prijs nog mee: zo’n € 430 voor inschrijving marathon aan 60 pond, twee hotelovernachtingen + ontbijt, heen- en terugreis). Ik herinner mij ook nog dat ik wat nerveus was in de Londense metro, want de oorlog in Irak was net aangevat en kijk twee jaar was er inderdaad een verschrikkelijke bomaanslag…

De start zelf is in Greenwich gelegen, op een paar kilometer van Londen. 

Wat mij onmiddellijk opviel, en dit van bij de start, waren de vele tienduizenden toeschouwers die de deelnemers ongelooflijk enthousiast aanmoedigen (jij kan het misschien wat vergelijken met de Ronde van Vlaanderen voor wielrenners waar er ook enorm veel enthousiast volk langs de kant van de weg staat). Uiteraard staat de doortocht op de Tower Bridge in mijn geheugen gegrift.

Het is ook de eerste en, gelukkig, de enige keer dat ik tijdens een marathon een deelnemer in de greppel heb zien liggen en die zag er echt niet goed uit… . En ja, ook de aankomst voor Buckingham Palace laat jij niet los.

Jan Yoens was nog maar eens een donker decor donderdagavond. Kleddernat in de kleedkamer aangekomen, was het al duidelijk dat ik één van de tien kleine negers zou wezen, of zelfs nog niet.

De trainer gaf onmiddellijk aan: geen interval vanavond. Piste te nat. Vandaar dat het een van die zeldzame keren was dat pistier Jacques voor een stevige duurloop Jan Yoens verliet. Voor het overige was het al nat, natter, natst dat de klok sloeg…

Nu de koude, natte winteravonden op hun retour zijn zien wij op donderdag terug meer volk opdagen, zelfs bekoorlijk uitgedost volk (ik noem onze lieve Lieve die bloemetjes in het haar droeg!). Maar wat had de Carlos op zijn menu staan: een piramide, doch bij de 100m, 200m, 300m en 400m eindigend bergop! Daarnaast moesten er nog een 600m en een 800m afgewerkt worden, waarna de omgekeerde richting moest aangevat worden.

Wat viel op? Eh, de Bob die er zin in had (in zijn nopjes met een voiture de travail die er zit aan te komen?). En twee jonge snaken die ‘te goed’ zijn om nog langer met Tony mee te trainen en dus met de volwassenen meedoen. Johan van zijn kant liet weten dat hij graag zijn nieuwe loopschoenen zou vuilmaken, maar zijn knieblessure is nog niet volledig achter de rug zodat hij het dus nog voorzichtig aan moet doen en het vuilmaken van loopschoenen nog niet echt kan. Marathonman Marc trekt zich niets aan van het menu van Carlos en werkt nauwgezet zijn eigen menu af dat hem in optimale omstandigheden naar Lille moet loodsen. En uiteraard valt ook de afwezigheid van Arnout op! Zijn val in Herentals speelt hem nog altijd parten (zo heeft hij gisteren zijn huisarts bezocht die hem ontstekingsremmers heeft voorgeschreven).

Ja, en ook op Jan Yoens is zowat iedereen verrast door het afsluiten van de inschrijvingen van de 20km van Brussel in de loop van de 3e dag dat dit online kon uitgevoerd worden (Nathalie, Lieve, …). Ikzelf heb sjans en heb mij op woensdagochtend zo rond de 23 000e kunnen inschrijven. Misschien dat er nog borstnummers verkrijgbaar zijn via Vredeseilanden of bedrijven die vermoedelijk en masse inschrijvingen voor hun rekening genomen hebben?

Eline Berings heeft zich op het WK indoor in Valencia, Spanje, geplaatst voor de halve finales van de 60 meter horden. Ze eindigde als derde en mag daardoor rechtstreeks naar de volgende ronde. Berings liep ook een Belgisch record.

Omwille van (vermoedelijk) een overbelasting van de website van de 20 km van Brussel heeft het heel wat voeten in de aarde gehad om mij ingeschreven te krijgen…

Ik vernam alvast van de organisatie dat er sedert voorbije maandag tot woensdagochtend (op nog geen drie dagen dus) 21 000 inschrijvingen zijn binnengelopen.

Op 25 000 sluit men af.

Onze blog moet niet altijd de loopsport als onderwerp hebben hein. Bovendien zijn er op Jan Yoens een behoorlijk aantal mensen die het Franse chanson wel weten te waarderen en niemand die het beter brengt dan de Gentse Hannelore. Zo heb ik vorig jaar, samen met Valérie en Bob, een van haar meest recente projecten gezien waarbij o.m. Brel, Piaf, Vian en Ferré worden gecoverd. Persoonlijk gaat mijn voorkeur uit naar een nummer van Serge Lama (“Je suis malade”), zeker sedert mijn verkoudheid van deze week :-) Neen ernstig, het is een donkere, trieste, sterk melancholische, ja zelfs deprimerende tekst over een teloor gegane liefde, maar zij klinkt zoo integer, krachtig, overtuigend, en het liedje past perfect bij haar omwille van het gevoel en de emotie dat zij steeds in de nummers steekt.

Op zaterdag 12 april kan je haar aan het werk zien in één van de hipste en tegelijk ook meest authentieke caféetjes van Gent, het Volkshuis in de Sleepstraat, waar ik graag eens kom.

Ik dacht eerst om de Stax-dames mee te vragen en hen dan een glas te trakteren om reden dat ik hen toch een beetje ‘onrecht’ heb aangedaan nav mijn boys only verjaardagsfeestje, maar dan zou ik ook moeten gaan en ik vrees véél te véél last te zullen hebben van hartritmestoornissen, zodat ik dus niet zelf ga…

Maar hoe dan ook, als jij een leuke avond met een prachtig artiest wilt meemaken: naar het Volkshuis op 12 april!!  Voor meer info: www.hannezingt.be

Maandag starten de inschrijvingen van België’s mooiste. Nergens is er zoveel sfeer als in Brussel: nergens zijn er zoveel deelnemers, nergens zijn er zoveel toeschouwers, nergens is het het parcours zo mooi (Terkamerenbos, Wetstraat, Koninklijk Paleis, Tervurenlaan, …), nergens is er zoveel muziek langs de kant van de weg, nergens is de laatste 3 km zo lastig, … .

Kortom, de 20 km van Brussel is indrukwekkend!!

Sedert 2002 heb ik dan ook geen enkele editie gemist, in goede doen of niet, gekwetst of niet, nooit wil ik Brussel missen. Ik heb trouwens een schitterende herinnering aan vorig jaar. Wellicht zullen Grietje of Petra zich herinneren dat ik zowaar een vreugdedansje gemaakt heb na de aankomst. Ik was er in geslaagd om de ‘vaandeldrager’ van het Oxfam-team een tiental seconden achter mij te houden. Ik kreeg hem in de gaten rond km 5 en ben hem voorbijgegaan rond km 15, maar hij bleef wel vreselijk in de buurt… . Dit jaar krijgt hij wellicht zijn revanche, want ik leef momenteel een beetje te ongezond… . Maar volgend jaar is het dan misschien opnieuw aan mij… 

Wil jij meedoen? Geef een seintje! Ik wil gerust de borstnummers voor iedereen gaan afhalen, afspraken maken ivm het vervoer (auto, trein?), misschien kunnen wij na de wedstrijd bij Dirk Moons en zijn Brusselse vriend Ronny aansluiten die toffe plekjes kennen om na te praten…

Het lijkt mij ook dat Stax, als club, eens een deftig klassement mag lopen tijdens België’s mooiste en ook een recorddeelname aan deelnemers mag laten noteren.

Maandag starten de inschrijvingen! 

Inschrijven kan via de website: http://www.20kmdebruxelles.be/20km/set_nl.htm.
Vergeet als team ‘Stax’ niet te vermelden!