Geef toe, het was een hels hondeweer deze avond. Er was dus opnieuw bitter weinig volk op de training deze avond: geen marc w, jacques, bob, johan, daniël v b, griet, helie, christine, nathalie 1, nathalie 2, … .

De zes dapperen vanavond hadden er evenwel zin in (Marc B, Arnout, Lieve, Egbert, Benjamin en Edwin). En trainer Carlos voldeed volledig aan de verwachtingen: een stevige opwarming, daarna zo’n kwartier treintje (indianenloop), vervolgens 5 x snelle 250m met de wind in de rug, daarna 3 x snelle 250m tegen de wind in en tenslotte 5 volledige pisteronden aan een stevig tempo. Kortom een bijzonder gevarieerd menu.

En ja, het was vandaag gedichtendag! Nu, af en toe durf ik iets op papier te zetten, maar mijn schrijfsels hou ik veiligheidshalve voor mijzelf. Toch lijkt het mij leuk om hier een van de bekendste van Brel ‘au suivant’ in vertaling op de stax-ers los te laten, want op de piste geldt regelmatig ‘wie volgt?’:

Wie volgt! En wie volgt!
Naakt, met een handdoek om mijn al te smalle lenden
Een zeepdoos in mijn hand, mijn wangen roodgekleurd…
Wie volgt! En wie volgt!

Ik was pas twintig jaar, net als de hele bende:
Bloot in een klamme rij van ieder-krijgt-een-beurt…
Wie volgt! En wie volgt!

Ik was pas twintig jaar, had nooit een vrouw gekend
Daar stond ik voor het kampbordeel van ‘t regiment…
Wie volgt! En wie volgt!

Ik hunkerde zo naar wat tederheid en liefde
Of zelfs alleen een lachje, of alleen wat tijd… Maar:
Wie volgt! En wie volgt!

Die walmend-domme rij die mijn gevoelens griefde:
Verslagen was ik al, lang voor de echte strijd…
Wie volgt! En wie volgt!

En dan die rotsergeant, die nicht, die halve vent
Met zo’n stem maak je hele legers impotent:
Wie volgt! En wie volgt!

Ik zweer hier op de eikel van mijn eerste druiper
Dat ik die stem sindsdien mijn leven lang ontmoet:
Wie volgt! En wie volgt!

De knoflookstankstem van die altijd-dronken gluiperd
Dat is de stem der volkeren, van bodem en van bloed:
Wie volgt! En wie volgt!

Sinds dat moment is ‘t net of elke vrouw en maagd
Die in mijn armen klaarkomt, lispelend, fluisterend
vraagt:
Wie volgt! En wie volgt!

Vaak denk ik: laat de volgelingen hier op aarde
In opstand komen tegen deze slavernij:
Wie volgt! En wie volgt!

Maar soms vraag ik me af: wat heeft de meeste waarde
Te volgen? Of gevolgd te worden in de rij?
Wie volgt!

En wie volgt! Ik hak mijn benen af, wordt non of cherubijn
Of wat dan ook… als ik maar nooit meer hoef te zijn:
Hij die volgt! Hij die volgt!  

Er was gisteren weinig volk op de training. Zelfs een “vaste klant” zoals Egbert was er niet. Er stond een traditionele piramide op het menu: 200m, 400m, 600m, 800m en terug.

De receptie dinsdag was wel bijzonder geslaagd! Veel volk, lekkere schuimwijn, lekkere broodjes. Ik heb ontdekt dat er een tweede psycholoog in ons midden is en dan nog een die voor zo’n kantoor personeelsselecties doet. Ik moet dringend eens goed met die jongen praten…

Zo af en toe overvalt mij in het weekend de behoefte om mij eens volledig te laten gaan. Om eens op een vreselijk laat (of eerder vroeg) moment thuis te komen van een avondje stappen. En als ik dan eindelijk in mijn bed lig, kijk ik met ongelovige ogen naar mijn wekker. En ja, deze ochtend was het opnieuw van datte…

Aangezien ik mij na zo’n te korte en onstuimige nacht niet echt clean voel, neem ik ook altijd een vrij lange duurloop voor mijn rekening. Om mijn lichaam te zuiveren van alle ongezonde zaken die ik de avond ‘ondergaan’ heb. En misschien is het ook een stukje boetedoening die mij beweegt om er een echt lastige duurloop van te maken.

Zo bond ik vandaag dan ook zo rond 16u de schoenen aan voor een duurloop van zo’n 20 km: vertrek bij mij thuis door de stad langs Graslei, Bijlokekaai, Henleykaai, Blaarmeersen in, via R4 rond de Bourgoyen-Ossemeersen, terug Blaarmeersen en huiswaarts opnieuw door de stad.

Hoe reageert het lichaam tijdens de training na zo’n Bourgondische uitspatting? Niet zo goed dus. Het trainingstempo is trager, jij voelt al vlugger pijntjes in de spieren, de benen worden vlugger stram. Aangezien ik vrij grote afstanden afleg, is er ook altijd een risico in de zin dat men nog terug moet… . En het lichaam protesteert uiteraard, want het mocht – om het zacht uit te drukken – niet in ideale omstandigheden de duurloop aanvatten. Naar het einde toe werd het dan ook pijnlijker dan bij een gewoonlijke training. Hou ik van die pijn? Ja, zeker. Het is helemaal geen stekende pijn. Het is een louterende pijn…

En het beoogde effect is er wel: ik voel mij terug clean, gezuiverd, proper. Nu nog de kleren van gisterenavond in de wasmachine steken… . En tijdens het zondagse loopje met de club merken de vriendjes niets meer!

Lieve Stax’erkes,
Het is een beetje stil geweest bij mij op loopgebied. Anderhalf jaar niet gelopen. Niet dat ik ondertussen niets gedaan heb. Ik heb meegedaan aan de verkiezingen, een zitje verworven in de gemeenteraad, zwanger geworden en een lieve dochter op de wereld gezet. Maar toch. Het was tijd om de loopschoenen weer op te graven. De lessen van Evy op mijn iPod gezet, de hartslagmeter nieuw leven ingeblazen en hup, weer op weg. Het zal nog even duren eer ik weer mijn vorm van mijn gloriedagen bereik en supertijden neerzet op de chrono. Maar toch. Ik heb er weer drie lessen opzitten: ik loop reeds 3 (!) minuten aan één stuk! De volgende les 4 ganse minuten! Langzaam opbouwen lijkt me het beste. Mijn doel is bescheiden voor dit jaar: de Stadsloop van Gent op 12 mei. Tien kilometer, dat moet lukken!
Tot binnenkort eens!

(hier kun je altijd meer lezen)

Aangezien wij dit jaar op 1 mei andere katten te geselen hebben (lentefeest dochter) en bovendien in die week zo maar eventjes zes communie- en andere lentefeesten hebben, zijn johan en ik op zoek naar iemand die ons dit jaar kan vervangen om de inschrijvingen voor de Ekiden in Evergem te doen. De inschrijvingen starten vanaf 1 februari. Het is een beetje puzzelen, maar zooo leuk om te doen (klink ik overtuigend?). Wij zorgden ook elk jaar voor een tent, maar gezien we die dit jaar zelf nodig hebben … hierbij een oproep! Uiteraard is er een map met adressen en geboortedata van de mensen die de vorige jaren deelnamen ter beschikking. Wie voelt zich geroepen?

Te noteren in de agenda: Carlos liet gisteren weten dat de nieuwjaarsreceptie bij Liliane en Theo plaatsvindt op dinsdag 22 januari! Een e-mail zou volgen…

Zoals elk jaar organiseert de Politie Gent opnieuw een cross in Oostakker-Lourdes. Heel wat mensen van de club hebben hun beste beentje daar wel al eens voorgezet. Persoonlijk ben ik altijd blij dat ik niet de laatste ben want het spreekt voor zich dat je hier moet lopen tegen geoefende politie-agenten en niet tegen figuren als Commissaris Migraine uit Mega Mindy. Maar naar verluidt zou het de laatste keer zijn dat deze cross wordt georganiseerd, en wel op 2 februari as. Uur ed. weet ik nog niet maar laat ik wel later weten. Belangrijk: op deze cross lopen altijd heel wat kinderen mee, zij moeten op voorhand ingeschreven zijn. Anick centraliseert deze inschrijvingen dus naam en geboorte-datum doorgeven aan anick.

Naar aanleiding van de laatste zin van mijn vorige post, gaf Anick mij volgende tips om een “mooie” wedstrijd te lopen:

De Challenge Delhalle bestaat uit 13 lopen, waarvan er twee bijzonder leuk zouden zijn:

* op 16.02.2008 in Erpent (15,7 km.)

* op 02.03.2008 Le Cross de Bousval (14,350 km.)

verdere info: http://www.challengedelhalle.be/ of vragen aan anick.