Gezien ik al vier dagen zonder kabel zit – overijverige werkmannen vonden het nodig ons eventjes te laten ondervinden hoe dat voelt zo zonder TV – heb ik nu al de Runner’s World van december uit.

Mijn oog viel, naast de loper in de Bourgoyen (p. 8) en een Evergemse naamgenote (p. 68), op een loopje dat ik zo tussendoor wel eens zie zitten.

Het gaat om de Jules ‘Unlimited’ loop in Breskens, Nederland. Niet alleen is ook dit weer puur jeugdsentiment (kijken naar de grote boot die uit Vlissingen kwam, karakollen trekken, …) maar het opzet lijkt me redelijk heavy en toch aantrekkelijk. De loop vindt namelijk plaats op het strand, waar geen pijltjes staan en iedereen dus zijn eigen weg mag kiezen. De grootste hindernissen zijn de paalhoofden: dit zijn de golfbrekers in de vorm van dikke houten palen waar je tussen moet lopen. Op die manier – door het juiste gat te vinden ! – kan je heel wat meters uitsparen. Het spreekt voor zich dat ik nu al mijn lidmaatschap bij de Weight Watchers aanvraag :). Het parcours bestaat uit één recht stuk met één keerpunt. Een paar jaar geleden vroor het en sneeuwde het, dus dit is niets voor watjes!

De organiserende club loopt “ontieglijk” veel op het strand. “Daar wordt je gespierder van en dus sterker” Wat een vooruitzicht !

Ook volgens de organisatie: “De zee neemt en geeft en is elk jaar anders …”

Concreet:Breskens 16.12.2007

Ik ga voor de 10 km., rekening houdende met onze recordpoging van 28.12.2007 (waarover later meer).

En wat zijn die Hollanders toch heerlijk: gewoon een gratis wedstrijd ! Daar kunnen ING en cons. nog een puntje aan zuigen.

Wie mee wil: er zijn nog 5 plaatsen in onze auto.

UPDATE: gaan mee wij, marc B, eric (?) en eileen.

Lag het aan de HM van Etten-Leur drie weken terug?
Lag het aan mijn diva-val op de rechtbank van 2,5 week geleden (of hoe maak ik mezelf eens compleet belachelijk op een moment dat je net overtuigend wil overkomen) waardoor ik mijn linkervoet verstuikte?
Lag het aan het vroege vertrekuur?
Ik weet het niet, maar ik vond de HM van Kasterlee één van de zwaarste lopen die ik ooit al deed. De 20 van Brussel is een fluitje van een cent mensen!
Het parcours was bijzonder zwaar, waarbij je zeker in de tweede helft constant moest uitkijken voor plassen en boomwortels en waarbij je af en toe je schoen bijna verloor die bleef vast zitten in de modder. Als kers op de taart kreeg je dan bovendien nog een paar vrij pittige hellingen voorgeschoteld.
Maar, het moet gezegd, het was ook één van de mooiste lopen die ik ooit deed. Prachtige natuur en perfecte organisatie.
Sommige andere STAX-ers hadden precies wat minder last van het op en neer parcours, ik kan alleen maar zeggen : respect !
Gelukkig was het gezelschap en de entourage weer dik in orde wat maakt dat we weer een fijne zondag achter de rug hebben (ook dank aan stefaan die ons achteraf verwende met een glaasje champagne op zijn kick-off zie www.worldtour2008.org.).
 

Uitslagen:
 

Proficiat aan allen !
Ook nog een dikke proficiat aan een vriend van mij Dirk Verleyen die op zijn allereerste marathonwedstrijd onmiddellijk met de hoofdprijs ging lopen. Voor de geïnteresseerden zie http://dirkverleyen.blogspot.com/
 

Lag het aan de HM van Etten-Leur drie weken terug?
Lag het aan mijn diva-val op de rechtbank van 2,5 week geleden (of hoe maak ik mezelf eens compleet belachelijk op een moment dat je net overtuigend wil overkomen) waardoor ik mijn linkervoet verstuikte?
Lag het aan het vroege vertrekuur?
Ik weet het niet, maar ik vond de HM van Kasterlee één van de zwaarste lopen die ik ooit al deed. De 20 van Brussel is een fluitje van een cent mensen!
Het parcours was bijzonder zwaar, waarbij je zeker in de tweede helft constant moest uitkijken voor plassen en boomwortels en waarbij je af en toe je schoen bijna verloor die bleef vast zitten in de modder. Als kers op de taart kreeg je dan bovendien nog een paar vrij pittige hellingen voorgeschoteld.
Maar, het moet gezegd, het was ook één van de mooiste lopen die ik ooit deed. Prachtige natuur en perfecte organisatie.
Sommige andere STAX-ers hadden precies wat minder last van het op en neer parcours, ik kan alleen maar zeggen : respect !
Gelukkig was het gezelschap en de entourage weer dik in orde wat maakt dat we weer een fijne zondag achter de rug hebben (ook dank aan stefaan die ons achteraf verwende met een glaasje champagne op zijn kick-off zie www.worldtour2008.org.).

Uitslagen:
 

Proficiat aan allen !
Ook nog een dikke proficiat aan een vriend van mij Dirk Verleyen die op zijn allereerste marathonwedstrijd onmiddellijk met de hoofdprijs ging lopen. Voor de geïnteresseerden zie http://dirkverleyen.blogspot.com/
 

Zo begon Danny Van De Walle gisteren zijn uiteenzetting. Een goede auto vereist een goed onderhoud en de brandstoftank dient in de gaten gehouden te worden. Het is eender voor ons lichaam. Hoe pakken wij het aan? De stelling van Danny is dan een beetje dat wij het allemaal zondanig druk hebben dat wij er dagdagelijks niet meer toe komen voldoende vitaminen, mineralen, vezels, eiwitten en koolhydraten binnen te nemen. Niettemin willen wij ons loopding blijven doen, waarna ons lichaam protesteert onder de vorm van een kwetsuur. Om dit te voorkomen stelt hij als alternatief een aantal voedingsshakes voor, zodat wij toch alles binnenkrijgen om ons onderhoud op punt te houden. Nu, hij heeft een punt, wij zondigen allemaal op een of andere manier tegen een gezonde voeding : de ene slaat zijn ontbijt over, de andere neemt te weinig groentjes binnen, nog een ander krijgt te veel vetten binnen, … . En wij staan er niet bij stil dat wij ongezond leven. Maar ik weiger mij in te schrijven in de ‘doosjeskultuur’ die bovendien ook niet goedkoop is.

Ik was evenwel meer geïnteresseerd in de producten dewelke hij aanbeveelt tijdens de wedstrijd zelf (HM of volle M), want daar kan er geen discussie over bestaan. Wie de HM, en meer nog de VM, wil aanpakken op basis van enkel water is niet goed bezig, zowel tov zijn eigen lichaam als tov zijn voorgenomen eindtijd, want de man met de hamer komt en is onverbiddelijk! En wat blijkt, tijdens de wedstrijd gebruik ik o.m. de ‘blauwe’ squeezy, maar er bestaat ook een ‘rode’ squeezy! Die ‘rode’ squeezy bevat een weinig cafeïne en is daarom zeer interessant voor de laatste 5 km tijdens een marathon. Ik heb dus even binnenmonds gevloekt, want die ‘rode’ had mij twee jaar terug in Rotterdam misschien onder de 3u kunnen tillen (nu gesneuveld op 3u01).

Wat de avond zelf betreft, er was slechts een tiental aanwezigen. Ja, zoals bij onze trainersavond een paar maanden terug, niet zoveel volk dus. Wij hebben blijkbaar geen traditie met info-avonden. Niettemin ben ikzelf tevreden, want ik ben graag op een verstandige manier met mijn loopding bezig (op andere vlakken ben ik minder verstandig bezig :-)) en ik weet nu iets meer dankzij de uitgebreide kennis van Danny en de nuttige aanvullingen van Catharina. En ik vind ook dat tradities er zijn om doorbroken te worden…

10,3 km. We waren zeiknat. Verslag van ons zondags loopje en plannetje op mijn blog.

De tweede loopgolf in Vlaanderen is een feit (zie De Standaard van 7 november). Terwijl in 1999 nog maar 7 procent van de Vlaamse bevolking liep, was dat vorig jaar al 14,3 procent. Dat zou blijken uit een onderzoek van professor Jeroen Scheerder aan de KU Leuven. Als voornaamste reden wordt opgegeven dat gezondheid en fitheid steeds belangrijker worden. Vooral vrouwen zouden zich daardoor aangesproken te voelen.