Het voorbije weekend heeft een kleine Stax-delegatie deelgenomen aan de traditionele Zwinstedenloop. Guy en echtgenote namen deel aan de 10km; Bob en mijzelf hebben deelgenomen aan de halve marathon. Voor Bob was het zijn eerste wedstrijd sedert zijn deelname aan de marathon van Brussel in 2005 (en zijn derde wedstrijd ooit); voor mijzelf was het de eerste wedstrijd na de 20 km van Brussel in mei 2006, de eerste wedstrijd na een jaar leed aan de achillespees.
De weersomstandigheden waren evenwel fel, zéér fel of, beter nog, stormachtig (9 beaufort). Zo is de eindtijd van de winnaar van gisteren slechts goed voor een achtste plaats een jaar eerder… . Het was dus moeilijker dan andere jaren om te genieten van het schilderachtige, idyllische parcours langs de Damse vaart.
Wij namen een vrij vlugge start, waarschijnlijk te vlug, maar goed, ik had wel de goede hartslagzone in het vizier. Na een drietal km kozen wij evenwel elk voor ons eigen tempo. Ik had in elk geval een goed gevoel, want ik voelde geen pijn. Ik had ook de indruk dat ik een mooi tempo aanhield (ik heb meestal geen tijdsmetiging bij, enkel hartslagcontrole). Bij een bocht hebben Bob en ik nog een paar keer kunnen zwaaien naar elkaar. Het was, door de felle wind, evenwel zwaar : uiteraard met de wind op kop, waarbij wij compleet voorovergebogen moesten lopen, maar ook met de wind in de zij. De stroken met de wind in de rug waren dan ook welkome verpozingsmomenten. Toen ik paar keer aan medelopers vroeg hoe het zat met de tussentijd kreeg ik al vlug in de gaten dat een toptijd er niet in zat, maar goed, ik was al reuzeblij dat ik pijnloos tegen de wind in kon beuken.
Ik liep binnen in 1u32m54 waar Guy mij stond op te wachten. Moe, maar voldaan. Bob beëindigde zijn derde wedstrijd ooit in 1u41m. Als jij het mij vraagt: bijzonder sterk, ook gelet op de weinige kilometers die hij tijdens de voorbereiding in de benen had. Een bezorgde Mie nam vlug nog een paar kiekjes en daarna richting sporthal om er een Spartaans koude kouche over ons afgepeigerd lichaam te moeten bijnemen… .
Het was evenwel een positieve ervaring: ben nog een paar minuutjes verwijderd van mijn conditie in 2005, maar mits ietwat meer training ligt deze conditie binnen bereik. Ik vraag mij evenwel af of ik het ga kunnen opbrengen. De vriendin kookt lekker, uiteraard met vooraf een aperitiefje… . Denk ook aan mijn donkere Leffe-traditie tijdens de after-training. Naast het sportieve heb ik het bourgondische altijd in mij gehad… . Wel hoop ik de 20 km van Brussel op deftige wijze voor te bereiden. Wij zien wel… . De Bob loopt zeer goed : da’s duidelijk. Maar hij gaat ook graag naar theater, film, speelt badminton… . Dus afwachten wat de rest van het jaar gaat brengen… .
Klik op de foto om deze groter te maken.

Voor de volledige uitslag : www.zwinstedenloop.nl