Proficiat aan alle deelnemers van de 20km van Brussel.
Ik hoop dat iedereen tevreden is van zijn prestatie.
Het kriebelde bij mij zondag , zeker omdat de weersomstandigheden voor mij optimaal waren. Zal er alles voor doen om er volgend jaar terug bij te zijn.
TIP VOOR DE DAMES : kijk eens naar de uitslagen van de eerste 100 dames (top 100) op de site van brussel (tussen plaats 30 en 40).
Groetjes

Yannick

De 20 km van Brussel is niet de mooiste wedstrijd van ons land. Neen, het is verreweg de mooiste! Waar vind jij 25.000 deelnemers? Waar sta jij te zenuwachtig te wezen onder de tonen van Ravels’ Bolero? Waar wordt men aangemoedigd door duizenden toeschouwers? Waar vind jij een parcours dat loopt van het Jubelpark, naar de Koningsstraat, de Wetstraat, het Koninklijk Paleis, het Justitiepaleis, de Baseliek van Koekelberg, het Terkamerenbos, de Tervurenlaan, … .

Ik ga ook vorig jaar niet vlug vergeten, toen Petra vlak voor de eindmeet kwam aanstormen en ik, macho als ik soms ben, er nog een spurtje wou uitpersen om haar voor te blijven, maar pardoes tegen een terugkomende loper aanliep… . Ondertussen doet zij dit jaar opnieuw maar liefst 3 minuten af van haar besttijd!

Neen, dit is een wedstrijd die ik onder geen enkel beding wil missen, goed of slecht zijnd.

Van slecht zijnd gesproken, ik begon vandaag behoorlijk nerveus te worden toen Dirk, het maatje van Ivo op Jan Yoens (allé, vorig jaar toch, want Dirk komt momenteel niet meer, maar neemt zich voor om spoedig terug op post te zijn), maar niet binnen kwam. Zonder veel training wou hij persé deelnemen. En of hij afgezien heeft. En of hij tevreden was dat hij, puur op karakter, toch heeft doorgezet! En, naar ik verneem, is ook Lien hééél diep gegaan, zodanig dat zij haar bijna naar Gent moesten dragen, zo liet zij per sms weten. Zelf had ik behoorlijk wat pijn aan mijn gevoelige pees, maar de hartslagmeter bleef in de goeie zones… .

Toch waren er minder stax-ers dan vorig jaar, maar een aantal waren niet ingeschreven onder de club-vlag (Lieve en vriend, Dirk, …).

Wat de de onder onze vlag ingeschreven stax-ers betreft :
2696 DE BAENE EDWIN 01:26:13 M 1261 63/739 25 – 60 STAX GENT
1769 DE WALSCHE PETRA 01:27:17 W 1461 66/749 25 – 60 STAX EVERGEM
10979 COLPAERT BERNARD 01:55:17 M 11908 397/652 25 – 60 STAX SINT-AMANDSBERG
10976 VAN DER WILT HEBE 01:59:22 W 13668 429/682 25 – 60 STAX WAASMUNSTER
10978 REYMENANTS GENEVIEVE 01:59:23 W 13672 458/680 25 – 60 STAX WAASMUNSTER
10977 DEMARET EILEEN 02:02:27 W 14890 180/264 25 – 60 STAX SINT-AMANDSBERG
16924 BRAECKEVELT LIEN 02:12:04 W 17732 557/688 25 – 60 STAX GENT
1768 VERGEYNST YANNICK M — 25 – 60 STAX EVERGEM
2290 LELIE OSCAR M — 25 – 60 STAX BEERVELDE

Een dikke proficiat voor iedereen!!

Zwemmen, fietsen, lopen: 3 leuke sporten opzich. Samen vormen ze (volgens mijn bescheiden mening) dé absolute duursport: triathlon. Met Hawaï als jaarlijks hoogtepunt.
Mijn ambities reiken niet tot Hawaï, maar een deelname aan een sterk ingekorte versie te Gent: 750m zwemmen, 20km fietsen en daarna nog een loopje van 5km.
Fietsen en lopen: dat lukt me nog wel. Maar zwemmen??? Ik kan zwemmen, dat wel en mijn manier van zwemmen mag er ook wel zijn. Maar 750 meter zwemmen aan een behoorlijk tempo: daar vrees ik wat voor. En dit maakt me nog het meeste bang: dat ik totaal leeg uit de Blaarmeersen kom en dat ik dan nog moet fietsen en lopen.
Maar deze middag zat ik met Manou in het zwembad van Ertvelde. En wat zie ik? Iedere dinsdag en donderdag kan je vanaf 7uur het bad in. Dit moet doenbaar zijn in mijn weekplanning.

Als er nog waterratten zijn die zo ’s morgens vroeg een baantje willen zwemmen: see you in Ertvelde komende dinsdag!

Degenen onder ons die regelmatig kiezen voor de lange duurlopen weten waarover ik het heb : als de benen goed zijn, bekruipt jij soms een vorm van geluk of eerder genot, een tinteling in het hele lijf, je krijgt frisse en inspirerende ideeën. Vaak wordt de vergelijking gemaakt met ervaringen van drugsgebruikers. Maar wat is hiervan aan?

De Morgen liet een tijdje terug ene professor Romain Meeusen van de VUB aan het woord en toevallig kreeg ik het artikel terug onder ogen :

“Tien à vijftien jaar geleden is er al heel wat gepubliceerd over het fenomeen van het runners’ high. Maar eigenlijk is nog nooit echt bewezen dat dit ook echt bestaat. Het euforische gevoel tijdens inspanning is zeer individueel. Er is daar een hype rond geweest. De theorie achter het runners’ high is dat die veroorzaakt zou worden door endorfines. Dat zijn endorfineachtige stoffen die ons lichaam zelf kan aanmaken. Dat geeft een probleem.
Je kunt die aanwezigheid wel meten, maar wat je daarvan in de bloedbaan vaststelt is eigenlijk gewoon een indicatie dat er vanuit de hersenen een spill over is: een overschot wordt in de bloedbaan gestort. Naarmate je een inspanning doet, stijgt de hoeveelheid daarvan. Maar, eigenlijk stijgen zowat alle hormonen tijdens een inspanning. Cortisol, groeihormoon, ACTH, noem maar op. Omdat endorfines ook pijnstillend kunnen werken en een goed gevoel kunnen geven, was de gedachtesprong natuurlijk al snel gemaakt dat het runners’ high wordt veroorzaakt door endorfines. Ik denk dat dit een beetje een te gemakkelijke gedachte is. Er gebeurt meer in de hersenen dan alleen maar dat.

Daarnaast zijn er ook nog neurotransmitters als serotonine en dopamine. Die kunnen het best begrepen worden als stoffen die boodschappen doorgeven in de hersenen. Bepaalde antidepressiva zorgen er bijvoorbeeld voor dat het serotoninegehalte op peil blijft. Serotonine wordt in verband gebracht met centrale vermoeidheid. De hypothese is dat het gevoel geen energie meer te hebben, veroorzaakt wordt door gebrek aan serotonine. In ons onderzoek hebben wij niet kunnen vaststellen dat serotonine hierbij de enige relevante neurotransmitter is. Dopamine lijkt me evenzeer in aanmerking te komen om het vermoeidheidsgevoel te verklaren.

Een buitenlandse collega deed een experiment met ratten op een loopband. Achteraan op die loopband bevond zich een elektrisch geladen zone. Ze hadden dus wel redenen genoeg om stevig door te hollen, die ratten. De beestjes waren verdeeld in twee groepen. Tijdens een operatie hadden ze een hersenstimulator ingeplant gekregen in een gebied van de hersenen dat rijk is aan dopamines. Bovendien bevond zich vooraan op de loopband een infrarood straal die een prikkel gaf aan de hersenen. De ratten hadden dus ook wel enig belang bij het vooraan kunnen blijven hollen op de band: genot. Bij de ene groep was die beamer vooraan aangesloten, bij de andere niet. Wat bleek? De ene groep ratten, die mét prikkels, liep opvallend meer dan de andere. Dat is een indicatie dat die plezierprikkel de prestatie zou kunnen verbeteren. Dopamine is dan ook nog eens een middel dat veel met verslaving te maken heeft. Maar de receptoren voor dopamine zijn ook heel snel aangepast aan de toegediende prikkels. Dat leidt ertoe dat de vraag naar die prikkels sneller en sneller terugkomt. Renners die in de jaren zestig aan de amfetamines zaten, geven daar een voorbeeld van. Amfetamines maken namelijk dopamine vrij. En nu zijn er dus die recente bevindingen rond cannabinoïden, die ook weer de mogelijkheid tot euforie opleveren.

Of runners’ high bestaat? Het zou kunnen, maar ik denk dat het vooral een persoonlijke ervaring is, zoals je goed voelen iets persoonlijks is. Vergeet ook niet het effect van het zich in een welbepaalde omgeving bevinden.”

Conclusie, voor zover ik een en ander begrepen heb tenminste : men is er niet uit!! En om die reden zal runner’s high altijd tot de verbeelding blijven spreken.

Eindelijk is het me dan gelukt om op de blog te geraken ! Dank dank Lien, nu kan ik hier af en toe ook een woordje kwijt ! Ik wou alleszins nog een tip kwijt over Torhout, een tip voor trage lopers. Torhout was vorige week vrijdag, ik weet het, het is al efkes geleden, maar ja, je hebt trage en snelle computergebruikers, en trage en snelle lopers, en ik ben traag in de twee, vandaar …
In ieder geval, Torhout was dus een schitterende loop weer, het weer zat mee, de organisatie en de bevoorrading waren in orde (op het einde kreeg ik als een van de laatste zelfs een tweeliterfles toegestopt, da’s wat anders dan uitdrogen als laatste en traagste). Maar dat allemaal terzijde, ik belandde dus helemaal als laatste op een bepaald moment, weeral met een fietser naast me, en je raadt het nooit, maar da’s dus écht een aanrader ! Want weet je wat, die fietser brengt je gewoon in een andere cadans als je een beetje geluk hebt, en voor ik het wist was ik tien mensen voorbijgestoken ! Stel je voor ! In plaats van mij te weren om niet als laatste te eindigen zak ik voortaan meteen af, dan gaat het eindelijk een beetje vooruit ! Nu moet ik eerlijk gezegd toegeven dat er nog een ander element heeft meegespeeld, en dat was de verkeersregeling in Torhout, want die agenten lieten er vlak voor de laatste lopers zes auto’s tussen, dus paf een hoop stinkende uitlaat recht in mijn mond, en van colère ben ik natuurlijk in tweede versnelling geschoten, tot vlak voor auto nr. 1, en daar ben ik dan pal voor gaan lopen, zodat de stank niet meer in mijn keel kon slaan… Of zat hier echt niemand te wachten op tips voor allertraagste lopers ? See you in Brussel volgende week, daar zijn er weer andere elementen die je voortstuwen !

Beste stax-ers, deze jongen heeft al maanden hinder/last/pijn aan de achillespees van het rechterbeen, zodanig zelfs dat ik de voorbije zondag mijn training na een paar kilometer heb stopgezet. Vandaag was er, met nieuwe loopschoenen, een zware interval-training (7 x 1000m) en wat denk jij? Geen hinder/last/pijn. Nu laat ons hopen dat het zo blijft… . Maar voor mij maakt het één ding duidelijk : goede loopschoenen kosten een behoorlijke duit en om die reden maken wij misschien de fout om deze niet vlug genoeg te vervangen!

Wat de training zelf betreft, Achilles was vanavond in zijn element! En dat staat altijd garant voor een ontspannen en leuke avond. Gezeten vanop zijn stoel, met de benen rustend op het muurtje, overschouwde hij zijn troepen in al zijn variëteiten en hij zag dat het goed was. Ja, stax-ers, inspanning, ontspanning, zweet en glimlach. Het was vanavond allemaal aanwezig. Wij gaan lekker slapen vanavond…

Walkman, mini-disk, mp3, ipod,…
Honderden mogelijkheden om naar muziek te luisteren; ook tijdens het lopen.
Maar welke geluidsdrager is het gebruiksvriendelijkste?

iPod zit duidelijk in de lift, maar ik hoorde enkele mensen klagen over schokbestendigheid. Wie heeft daar ervaring mee?
En kan je op je ipod enkel muziek zetten via iTunes? Of lukt het van een gewone CD ook?

Wie helpt me met pro’s en contra’s?

Op vrijdag 19 mei vindt voor de 11 keer de Warandejogging plaats.
De start wordt gegeven om 19h30 aan het gemeentelijk sportcentrum (Sportstraat, Lovendegem).

Deze jogging is de tweede jogging van de Lovendegemse Joggingscup 2006.

Je kan kiezen uit 3 afstanden: 4,25 km, 8,50 km of 12,75 km. Iedere ronde loop je door het prachtige kasteeldomein Baron Dons de Lovendeghem. Dit is tevens het kasteel waar onze Nieuwjaarsjogging doorging en… ter info voor de liefhebbers: het kasteel zou te koop staan.

Jij komt toch ook?

Hoi stax-ers, gisteren had Achille een vrij rustige interval-training in petto : 4 x 200m, 3 x 300m en 4 x 200m, wel met slechts 1 minuut tussenin de 200m en 1m30 tussenin bij de 300m. Daarna nog een 20 tal minuten loslopen buiten.

Ondertussen nadert de 20 km van Brussel. Dit jaar wordt er voor het eerst met chip gelopen, reden waarom de borstnummers niet meer worden opgestuurd, maar moeten worden afgehaald aan het wedstrijdsecretariaat. Het ligt op zo’n 10 minuutjes van het Centraal Station, gewoon de Keizerslaan volgen en dan de Kapellestraat in. Maar misschien haalt, zoals elk jaar, François de borstnummers wel af?

Hey lopers en loopsters,

Dat we een stukje kunnen lopen, daar twijfelen we niet meer aan. En dat sport goed is voor de gezondheid, weten we ook.
Daarom: Mag het iets meer zijn?

Op 20 augustus gaat aan de Blaarmeersen opnieuw een sprint-triathlon door: 750 meter zwemmen, 20 km fietsen en 5 km lopen.

Vorig jaar namen enkele Stax-ers daaraan deel. Nu (bijna iedereen heeft ondertussen een fiets van Geert) kunnen we misschien met een iets grotere delegatie gaan. Er kan zowel individueel als in groep deelgenomen (elk onderdeel door iemand anders) worden.

Wie doet mee?
Ik wil me wel eens wagen aan zo’n triathlonnetje.